چگونه از کمبود مواد مغذی کرفس جلوگیری کنیم؟

علامت

① کمبود نیتروژن برگهای پایینی سفید تا زرد می شوند و رشد ضعیفی دارد.

②کمبود فسفر برگ‌های پایین شروع به زرد شدن می‌کنند، اما رنگ برگ‌های جوان تیره‌تر از رنگ کمبود نیتروژن است.

③ کمبود پتاسیم. در حالی که برگ های پایینی زرد می شوند، لکه های قهوه ای بین رگبرگ ها ظاهر می شود و این علامت به تدریج به برگ های بالایی سرایت می کند و رشد ضعیف می شود.

④ کمبود کلسیم رشد و نمو نقطه رشد مسدود می شود، برگ های جوان در مرکز می میرند و لکه های سفید تا قهوه ای بین رگبرگ های بالای برگ های جدید نزدیک ظاهر می شوند.

⑤ کمبود آهن کرفس بدون خاک مستعد کمبود آهن است. روی برگ های جوان ابتدا زردی میان رگبرگی رخ می دهد و در صورت شدید شدن برگ ها سفید می شوند.

⑥ کمبود گوگرد. کل گیاه به رنگ سبز روشن است اما برگ های جوان رنگ سبز روشن خاصی را نشان می دهند.

⑦ کمبود منیزیم زردی در کناره های رگبرگ ها اتفاق می افتد و به تدریج از برگ های پایینی به برگ های بالایی گسترش می یابد.

⑧ کمبود بور. هنگامی که کرفس جذب بور را مختل می کند، اغلب ترک های ساقه ایجاد می شود و بیشتر ترک های ساقه در برگ های بیرونی، عمدتاً در قسمت داخلی اپیدرم ایجاد می شود. کمبود بور زمانی رخ می دهد که لوب قلب رشد می کند، بافت داخلی لوب قلب قهوه ای می شود و ترک می خورد و رشد ضعیفی دارد.

⑨ کمبود منگنز سبز کم رنگ تا سفید مایل به زرد در بین رگبرگ ها در حاشیه برگ ظاهر می شود.

اتیولوژی

① کمبود نیتروژن مزارع سبزی تازه افتتاح شده یا زمین هایی با مواد آلی کمی خاک و ظرفیت تامین نیتروژن ناکافی با کرفس سریع الرشد که مستعد ابتلا به بیماری های کمبود نیتروژن است کاشته می شود.

②کمبود فسفر یکی تامین ناکافی فسفر در خاک است. زمانی که مقدار pH خاک 6 باشد.{1}} میزان فسفر موجود در خاک بیشترین مقدار را دارد. اگر کمتر یا بیشتر از این محدوده باشد، فسفر موجود خاک کافی نیست. دوم اینکه دمای پایین می تواند جذب فسفر توسط کرفس را کاهش دهد.

③ کمبود پتاسیم. کرفس عمدتاً در مراحل اولیه رشد و نمو نیتروژن و فسفر را جذب می کند و در مراحل میانی و اواخر رشد و نمو به جذب نیتروژن و پتاسیم تغییر می کند. کمبود پتاسیم مستعد ابتلا به خاک زرد قرمز است. پتاسیم جذب شده توسط کرفس 2 برابر بیشتر از نیتروژن است و مزرعه کرفس با کشت مداوم نیز مستعد کمبود پتاسیم است.

④ کمبود کلسیم کمبود کلسیم در کرفس به دلیل اسیدی شدن خاک به خصوص در مناطق حفاظت شده قدیمی ایجاد می شود.

⑤ کمبود آهن کمبود آهن در شرایط زمین های حفاظت شده با خاک به عنوان بستر آسان نیست، اما گاهی اوقات کمبود آهن می تواند با وجود منگنز اضافی در خاک ایجاد شود.

⑥ کمبود گوگرد. هنگام کشت کرفس در مناطق حفاظت شده در گلخانه ها، زمانی که کودهای بدون رادیکال سولفات به طور مداوم برای مدت طولانی استفاده می شوند، کمبود گوگرد در معرض خطر است.

⑦ کمبود منیزیم هنگامی که نیتروژن آمونیومی در خاک منطقه حفاظت شده تجمع می یابد، باعث جذب منیزیم می شود و کمبود منیزیم ایجاد می شود. وقتی کود پتاسیم بیش از حد در تولید وجود داشته باشد، به راحتی باعث کمبود منیزیم می شود.

⑧ کمبود بور. کرفس هنگام رشد برگ های قلب به مقدار زیادی بور نیاز دارد. اگر عرضه بور ناکافی باشد باعث کمبود بور می شود.

⑨ کمبود منگنز کمبود منگنز در خاک های قلیایی، آهکی و اسیدی شنی مستعد بروز می باشد. آهن، مس، روی و سایر یون‌های بیش از حد در خاک نیز می‌تواند باعث کمبود منگنز شود.

روش پیشگیری

هر 4000 کیلوگرم کرفس نیاز به جذب 7.3 کیلوگرم نیتروژن، 2.7 کیلوگرم فسفر، 16 کیلوگرم پتاسیم، 6 کیلوگرم کلسیم و 3.2 کیلوگرم منیزیم دارد. بر این اساس آزمایش خاک و کوددهی فرمول انجام می شود. مقدار واقعی کود مصرفی در تولید به ویژه میزان مصرف کودهای نیتروژن و فسفر 2 تا 3 برابر بیشتر از مقدار واقعی کود مورد نیاز است که به این معنی است که کرفس محصولی با ظرفیت جذب کود کم و مقاومت باروری بالا است. تنها زمانی که کرفس در حالت خاصی باشد می تواند مقدار زیادی کود جذب کند و مقدار ناکافی کود نه تنها بر رشد و نمو طبیعی کرفس تأثیر می گذارد، بلکه کیفیت آن نیز خوب نیست.

غلظت نیتروژن مناسب برای رشد برگ کرفس 200mg/kg، میزان فسفر موجود در خاک ترجیحاً 150mg/kg و غلظت پتاسیم 120mg/kg بخصوص در اواخر دوره رشد است. هنگام کوددهی در مرحله تولید، 2 تا 3 درصد سوپر فسفات کلسیم را به خاک مغذی کود گیاهچه اضافه کنید و 30 روز پس از سبز شدن در صورت لزوم با کود نیتروژن کم غلظت پاشیده شود و با 0.2 کیلوگرم سولفات آمونیوم یا فضولات نازک انسان تجزیه شده پاشیده شود. در هر مرز به ازای هر 667 متر مربع کود پایه، 4000-5000 کیلوگرم کود آلی تجزیه شده، 30-35 کیلوگرم سوپر فسفات، و 15-20 کیلوگرم سولفات پتاسیم و 1-2 کیلوگرم بوراکس به بور بمالید. قطعه های ناقص در مرحله بلند کردن نهال، 10 کیلوگرم سولفات آمونیوم در هر 667 متر مربع را با آب یا 550 کیلوگرم فضولات انسانی تجزیه شده را بپوشانید.

هنگامی که بیشتر برگ های جدید تا زمان برداشت به نمایش گذاشته می شوند، مقدار زیادی کود برای مدت طولانی مورد نیاز است. اوره 8 کیلوگرم یا سولفات آمونیوم 18 کیلوگرم، سولفات پتاسیم 13 کیلوگرم در هر 667 متر مربع هر بار. بعد از نیم ماه، کرفس برای سس دوم رویه وارد دوره شکوفایی می شود و پس از 15 روز دیگر برای سس سوم، مقدار کود به اندازه بار اول است.

غلظت بیش از حد نیتروژن و پتاسیم در خاک بر جذب بور و کلسیم تأثیر می‌گذارد و باعث می‌شود بافت‌های جوان برگ‌های قلب کرفس قهوه‌ای شوند یا لبه‌های خشک ظاهر شوند که در صورت عدم آبیاری کافی، خشکی خاک یا زمین جدی‌تر خواهد بود. درجه حرارت پایین است، بنابراین کود نیتروژن باید کنترل شود. 1. مقدار کود پتاسیم را افزایش دهید، مصرف کود بور و کود کلسیمی را افزایش دهید، خاک را مرطوب نگه دارید و از پایین آمدن دمای خاک جلوگیری کنید. در صورت مشاهده علائم کمبود بور مانند ترک های ساقه، محلول آبی بوراکس 0.5 درصد روی برگ ها پاشیده می شود. هنگامی که پوسیدگی قلب در تولید اتفاق افتاد، محلول آبی 0.3 تا 0.5 درصد نیترات کلسیم یا محلول آبی کلرید کلسیم را روی برگها اسپری کنید. علاوه بر این، Tianda 2116 Zhuangmiaoling 600 برابر مایع را نیز می توان اسپری کرد تا تولید را به میزان قابل توجهی افزایش دهد.