زمانی که میزان آهن در هر کیلوگرم ماده خشک گیاه کمتر از 60 میلی گرم باشد، علائم کمبود ظاهر می شود. در موارد خفیف، برگ های جوان زرد روشن یا سفید متمایل به زرد به نظر می رسند و رگبرگ ها کلروز را از دست می دهند. علائم از لبه برگ ها به رگبرگ اصلی پیش می رود و برگ های پیر طبیعی هستند. در موارد شدید ابتدا برگهای جوان و سپس برگهای پیر بهطوریکه تمام برگهای روی شاخهها و شاخهها سبز و زرد میشوند و حتی رگبرگها سبز و زرد یا آلبینو میشوند. برگها نازک می شوند و به راحتی می ریزند. میوه کوچک و سفت و پوست آن خشن است.
روش های پیشگیری:
① کودهای اسیدی مانند سولفات آمونیوم، نیترات آمونیوم، خاک پیت، دانه های تقطیر، دانه های سرکه و کودهای آلی را به خاک قلیایی شمال اضافه کنید تا pH خاک کاهش یابد و آهن از خاک آزاد شود.
② سولفات آمونیوم آهن را با غلظت {{0}}.3 درصد تا 0.5 درصد اسپری کنید و 3 تا 5 بار در فواصل 10 روزه اسپری کنید. کاربرد خاکی سولفات آهن، دوز مرجع 10 کیلوگرم در هکتار است.
