تفاوت بین نیترات پتاسیم، کلرید پتاسیم، سولفات پتاسیم و دی هیدروژن فسفات پتاسیم!

نیترات پتاسیم، کلرید پتاسیم، سولفات پتاسیم و دی هیدروژن فسفات پتاسیم همگی از کودهای مهم پتاسیم هستند. چه تفاوت هایی بین آنها وجود دارد؟ چگونه می دانید کدام کود پتاس را انتخاب کنید؟ امروز با خصوصیات و کاربرد این کودهای پتاسیم آشنا می شویم.

1. نیترات پتاسیم

نیترات پتاسیم به راحتی جمع می شود و یک کود پتاسیم محلول در آب خوب است. نیترات پتاسیم فاقد کلر بوده و یک کود ترکیبی پتاسیم و نیتروژن است. محتوای کل مواد مغذی گیاه پتاسیم و نیتروژن می تواند به حدود 60٪ برسد.

حاوی 13.5٪ نیتروژن نیترات و 46٪ پتاسیم است. این کود شیمیایی خنثی و از نظر فیزیولوژیکی خنثی است و استفاده طولانی مدت باعث اسیدی شدن خاک نمی شود.

برای درختان میوه جوان از مرحله گسترش تا مرحله اولیه رنگ‌آمیزی مناسب است و می‌تواند باعث گسترش سلول‌های پالپ شود. از آنجا که حاوی نیتروژن نیترات است، استفاده از آن در مراحل بعدی رنگ آمیزی توصیه نمی شود، زیرا به راحتی می تواند باعث سبز شدن آن شود.

مزایای نیترات پتاسیم:

(1) می توان مستقیماً بدون پوشش روی سطح خاک اعمال کرد.

(2) می توان آن را در خاک ها و محصولات مختلف با نتایج خوب اعمال کرد. به ویژه برای محصولاتی که به کلر مقاوم هستند مانند تنباکو، گوجه فرنگی، مرکبات، انگور، چغندر قند و سایر محصولات مناسب است.

(3) مواد مغذی را به سرعت، مناسب برای محصولات بهار، تابستان، پاییز و زمستان فراهم کنید.

(4) باعث تجمع املاح در خاک نمی شود.

(5) قیمت نیترات پتاسیم بالاتر از سولفات پتاسیم است، اما همچنین مقرون به صرفه تر است.

2. پتاسیم دی هیدروژن فسفات

این کود حاوی فسفر (P2O5) بیشتر یا مساوی 51 درصد و پتاسیم (K2O) بیشتر یا مساوی 33 درصد است، این کود از نظر شیمیایی خنثی و از نظر فیزیولوژیکی خنثی با حلالیت خوب در آب است.

قبل و بعد از شکوفه دادن درختان میوه برای افزایش میزان تشکیل میوه استفاده کنید. استفاده در طول دوره رنگ آمیزی می تواند باعث ایجاد پودر و رنگ آمیزی شود و شیرینی میوه را افزایش دهد.

استفاده پس از چیدن میوه می تواند باعث بلوغ شاخه ها و بهبود درجه سبدی شدن میوه شود.

کدام یک بهتر است، نیترات پتاسیم یا دی هیدروژن فسفات پتاسیم؟

این دو کود محتویات متفاوتی دارند و هیچ کدام بهتر نیست. شما فقط می توانید با توجه به نیاز محصول انتخاب کنید.

نیترات پتاسیم یک کود ترکیبی دوتایی از نیتروژن و پتاسیم است، در حالی که پتاسیم دی هیدروژن فسفات یک کود ترکیبی دوتایی از فسفر و پتاسیم است. بستگی به این دارد که چه محصولاتی باید مکمل شوند. نیتروژن نیترات موجود در نیترات پتاسیم به راحتی در اثر باران از بین می رود، بنابراین استفاده از آن در شالیزارها توصیه نمی شود.

با توجه به نیترات پتاسیم و دی هیدروژن فسفات پتاسیم، می توان آن را به صورت زیر فهمید:

هنگامی که مقدار زیادی نیتروژن برای رشد محصول مورد نیاز است، از نیترات پتاسیم استفاده می شود.

هنگامی که محصولات زراعی برای رشد به فسفر بیشتری نیاز دارند، از دی هیدروژن فسفات پتاسیم استفاده می شود. در مرحله انبساط از نیترات پتاسیم و در مرحله رنگ آمیزی از دی هیدروژن فسفات پتاسیم استفاده کنید.

توصیه می شود از پودر پتاسیم دی هیدروژن فسفات وارداتی از اسرائیل، انگلستان و سایر کشورها استفاده شود. حاوی عناصر فسفر و پتاسیم بالایی است که می تواند تجمع قند را در میوه افزایش دهد و باعث افزایش رنگ میوه در دوره رشد میوه شود.

از نیترات پتاسیم در دوره رشد طبیعی و از دی هیدروژن فسفات پتاسیم در دوره گلدهی و باردهی استفاده کنید.

به بیان دقیق، این دو محصول را نمی توان به عنوان کودهای پتاس ساده در نظر گرفت. حتی پتاسیم دی هیدروژن فسفات نیز به عنوان کود فسفاته در دسته های زیادی طبقه بندی می شود.

هر دوی این کودها کودهای سریع الاثر هستند و قیمت بازار نسبت به کودهای پتاسیم معمولی بیشتر است.

بنابراین استفاده از آن به عنوان کود پایه مخصوصا نیترات پتاسیم که به عنوان پانسمان بالا یا کود خارج ریشه استفاده می شود توصیه نمی شود.

در صورت امکان می توانید از این دو با هم استفاده کنید و تاثیر بهتری خواهد داشت. بسیاری از کودهای گران قیمت محلول در آب از هر دوی آنها به عنوان مواد خام استفاده می کنند.

3. سولفات پتاسیم

محتوای پتاسیم از نظر تئوری 54٪، معمولا 50٪ است. این کود شیمیایی خنثی و از نظر فیزیولوژیکی اسیدی با حلالیت خوب در آب است.

با این حال، استفاده طولانی مدت باعث تشدید اسیدی شدن خاک می شود. مناسب برای مرحله رنگ آمیزی دیرهنگام انگور تا مرحله بلوغ میوه برای تقویت پودر شدن و رنگ آمیزی میوه و افزایش شیرینی میوه.

پاسخ به کاربرد سولفات پتاسیم در خاک های مختلف و مواردی که باید به آنها توجه شود:

(1) در خاک اسیدی، رادیکال های سولفات اضافی باعث اسیدی شدن خاک و حتی تشدید مسمومیت محصولات توسط آلومینیوم و آهن فعال در خاک می شود.

در شرایط غرقابی، سولفات اضافی به سولفید هیدروژن تبدیل می شود و باعث می شود ریشه ها آسیب ببینند و سیاه شوند.

بنابراین استفاده طولانی مدت از سولفات پتاسیم باید با کود دامی، کود آلکالن فسفات و آهک برای کاهش اسیدیته ترکیب شود. در عمل، همچنین باید با اقدامات زهکشی و خشک کردن مزرعه برای بهبود تهویه ترکیب شود.

(2) در خاک آهکی، رادیکال های سولفات و یون های کلسیم در خاک، سولفات کلسیم نامحلول تولید می کنند.

(3) از آن عمدتاً در محصولات مقاوم به کلر مانند تنباکو، درختان چای، انگور، نیشکر، چغندر قند، هندوانه، سیب زمینی و غیره استفاده کنید. .

سولفات پتاسیم گرانتر از کلرید پتاسیم است و عرضه کمتری دارد. باید عمدتا در محصولات نقدی که به کلر حساس هستند و گوگرد و پتاسیم را ترجیح می دهند استفاده شود و فواید آن بهتر خواهد بود.

(4) سولفات پتاسیم را نباید با کودهای غنی از کلسیم مخلوط کرد.

گفته می شود مسمومیت با منگنز در بسیاری از مناطق درختان میوه در اثر اسیدی شدن خاک ایجاد می شود و علت مستقیم اسیدی شدن خاک استفاده از سولفات پتاسیم در تمام طول سال است. بنابراین، بهتر است کودها را چرخانده کنید.

4. کلرید پتاسیم

کلرید پتاسیم [KCl، حاوی K2O60. 0٪ (K، 50.0%)] به دلیل محتوای پتاسیم بالا، منابع فراوان، پردازش آسان و قیمت پایین، جایگاه غالبی را در بین کودهای پتاس اشغال می‌کند.

کلرید پتاسیم در حال حاضر پرمصرف ترین کود پتاسیم در جهان است که بیش از 90 درصد از کل مصرف کود پتاسیم را به خود اختصاص می دهد.

کلرید پتاسیم نه تنها به طور مستقیم به عنوان یک کود اساسی برای کودهای پتاس یا کودهای ترکیبی استفاده می شود، بلکه به عنوان منبع پایه پتاسیم برای تولید کودهای پتاسیم بدون کلر مانند سولفات پتاسیم، نیترات پتاسیم یا پتاسیم فاتاسیت استفاده می شود.

اقدامات احتیاطی هنگام استفاده از کلرید پتاسیم:

(1) از محصولات حساس به کلر مانند تنباکو، چغندر قند و نیشکر استفاده نکنید.

(2) برای کود پایه و پانسمان بالا مناسب است، اما برای کود بذر مناسب نیست. زیرا یون های کلرید موجود در کود کلرید پتاسیم روی جوانه زنی بذر و رشد گیاهچه تاثیر خواهد گذاشت.

هنگامی که به عنوان کود پایه استفاده می شود، کلرید پتاسیم باید 10 تا 15 روز قبل از کاشت به همراه زمین کشت شده در خاک استفاده شود. در هنگام کود دادن بهتر است پس از رشد نهال ها آن را مصرف کنید.

(3) تسلط بر دوز. به طور کلی، مقدار برنامه در هر مو در 7.{2}} کیلوگرم کنترل می شود. برای خاک های شنی با کود ضعیف و قابلیت نگهداری آب، مقادیر کم باید چندین بار مصرف شود.

مقدار کود پایه در هر مو 8 تا 10 کیلوگرم و میزان پانسمان در هر مو 5 تا 7 کیلوگرم است. محدوده قابل اجرا کمتر از سولفات پتاسیم است.

توجه ویژه ای داشته باشید که آن را روی محصولات حساس به کلر مانند هندوانه، انگور، سیب زمینی و غیره استفاده نکنید تا از ایجاد «آسیب کلر» جلوگیری شود.

کلرید پتاسیم حاوی 45%-47% کلر است. کاربرد مداوم در مقیاس بزرگ بر کیفیت محصول برخی از محصولات اقتصادی تأثیر می گذارد.

به عنوان مثال، محتوای قند موجود در انگور و میوه ها را کاهش می دهد، اشتعال پذیری تنباکو را کاهش می دهد و رطوبت سیب زمینی را افزایش می دهد.

(4) چه به عنوان کود پایه یا پانسمان بالا استفاده شود، باید در اسرع وقت استفاده شود تا شسته شدن یون های کلرید به لایه زیرین خاک از طریق باران یا آب آبیاری تسهیل شود و در نتیجه آسیب کلرید از بین برود یا کاهش یابد. یون به محصولات

(5) اثر کود زمانی بهتر خواهد بود که همراه با کود نیتروژن و کود فسفر استفاده شود.

(6) کلرید پتاسیم را نباید در خاک های شور-قلیایی با نفوذپذیری آب ضعیف استفاده کرد زیرا باعث افزایش آسیب نمک به خاک می شود.

(7) هنگام استفاده از کلرید پتاسیم در خاک شنی، کود آلی باید با هم اعمال شود.

(8) به طور کلی استفاده از کلرید پتاسیم در خاک اسیدی مناسب نیست. در صورت مصرف، آهک و کود آلی را می توان با هم استفاده کرد.