روش های رایج هرس درختان میوه چیست؟
1. برش کوتاه: عمدتاً قسمتی از شاخه های 1- ساله را قطع کرده و بخشی را که به آن کوتاه می گویند. با توجه به درجه برش، به طور کلی می توان آن را به چهار نوع برش سبک، کوتاهی متوسط، برش سنگین و برش بسیار سنگین تقسیم کرد. جوانه های شکاف به اندازه کافی پر نیستند، در نتیجه تسلط اپیکال ضعیف می شود، سرعت جوانه زنی جوانه ها افزایش می یابد و شاخه های متوسط و کوتاه بیشتری جوانه می زنند.
برش متوسط و کوتاه به برش در وسط شاخه اشاره دارد که جوانه های کاملی را در زیر برش باقی می گذارد. لبه بالایی شاخه های کوتاه و متوسط به سمت پایین حرکت می کند تا شادابی جوانه های زیر برش تقویت شود، بنابراین توانایی انشعاب زیاد و پتانسیل رشد قوی است. کوتاهی شدید به این معنی است که بیشتر شاخه ها قطع می شوند و جوانه های زیر پر در پایه شاخه ها در زیر برش باقی می مانند. به طور کلی، تنها 1 تا 2 شاخه متوسط می توانند پس از هرس جوانه بزنند. هرس بالابر به هرس اطلاق می شود که انبوهی کوتاه در پایه شاخه ها ایجاد می کند. بلند کردن و هرس می تواند 1 تا 2 شاخه کوتاه را از جوانه های چروکیده پایه یا جوانه های جانبی ایجاد کند که برای کشت گروه شاخه های میوه دهنده مفید است.
2. انقباض: انقباض نیز نامیده می شود.
معمولاً روی شاخه های چند ساله یا گروه های شاخه ای انجام می شود. پسکشی شاخههای چند ساله یا گروههای شاخه عمدتاً برای تغییر زاویه شاخهها، ترویج تجدید موضعی یا کلی، تضعیف رشد شاخههای محلی، ارتقای پتانسیل رشد شاخههای محلی، افزایش تراکم شاخهها و میتواند باعث تشکیل گل برای درختان ضعیف شود. برای شاخه های بزرگ، می تواند مصرف مواد مغذی را کاهش دهد و میزان میوه گیری را بهبود بخشد.
3. نازک کردن: نازک کردن به بریدن یا اره کردن یک شاخه 1- ساله یا چند ساله از پایه اشاره دارد. نازک شدن برگها روی شاخه مادری زخم ایجاد می کند، بنابراین روی جوانه ها یا شاخه های بالای دهانه قلمه اثر ضعیف کنندگی دارد و روی شاخه های زیر دهانه برنده شاخه مادر اثر تقویتی دارد.
نازک شدن می تواند شرایط تهویه و انتقال نور را بهبود بخشد و تجمع مواد مغذی را در شاخه های داخلی یا پایینی سایبان تنظیم کند. تحت شرایط خاصی، مصرف مواد مغذی را می توان کاهش داد، مواد غذایی را می توان متمرکز کرد، و تشکیل جوانه گل را می توان تقویت کرد، به ویژه برای گیاهان یا واریته هایی با رشد قوی، هرس نازک بیشتر برای تشکیل جوانه گل مفید است تا کوتاه کردن کوتاه.
4. انتشار آهسته: همچنین به عنوان انتشار طولانی شناخته می شود، به این معنی که شاخه های 1- ساله قطع نمی شوند و اجازه رشد طبیعی ندارند. انتشار آهسته عموماً روی شاخه های کمکی درختان جوان اعمال می شود. جوانه های اپیکال شاخه های رویشی بلندتر اغلب به طور کامل توسعه نمی یابند، در نتیجه تسلط آپیکال به طور نسبی ضعیف می شود و باعث بهبود توانایی جوانه زنی می شود.
آهسته رهاسازی به آسانی باعث تشکیل شاخه های توده برگ و شاخه های کوتاه می شود که پایه خوبی برای زود باردهی، عملکرد بالا و عملکرد پایدار می گذارد. با این حال، آزاد شدن آهسته شاخههای ایستاده، شاخههای رقابتی و شاخههای ساق پا باید با کشیدن شاخهها برای کنترل تسلط اپیکال و دستیابی به پتانسیل کند شدن ترکیب شود. هدف از ترویج جوانه های گل.
5. جوانه های کنده شده: که به عنوان آسیب چشم نیز شناخته می شود. یعنی در حدود 0.5 سانتی متر بالاتر از جوانه ها، با استفاده از چاقو یا تیغه اره برقی، یک خط افقی را تا عمق آوند چوبی بکشید، وظیفه اصلی آن ترویج جوانه زنی و افزایش نسبت شاخه های متوسط و کوتاه. زمان کنده کاری جوانه ها باید 20 روز قبل از جوانه زنی باشد. زودهنگام یا تأخیر به اثر مطلوب نمی رسد. جوانه های کنده کاری شده عمدتاً برای شکل دادن به درختان جوان و ترویج استخراج شاخه ها در قسمت های طاس تاج استفاده می شود تا تعداد شاخه ها افزایش یابد.
6. جارو كردن شاخه ها: جارو كردن شاخه ها اقدامي براي نرم كردن شاخه هاي معتدل قائم تر به گل پس از جاري شدن شيره است. روش این است که انگشت شست را روی شاخه فشار دهید تا شاخه انحنای خاصی داشته باشد و به تدریج آن را از پایه به سمت نوک بکشید که می تواند به طور موثر نیروی جوانه زدن شاخه را بهبود بخشد و شاخه های میانی و کوتاه را ارتقا دهد و باعث تشکیل جوانه های گل می شود.
7. نکته را در نظر بگیرید: شاخه جدید سال جاری را با دست خود نگه دارید، انگشت شست را به آرامی به سمت پایین فشار دهید و انگشت اشاره و انگشت وسط را به سمت بالا نگه دارید. هنگام خم شدن، می توانید احساس کنید آوند چوبی کمی شکسته شده است. شاخه های قوی و شاخساره های رقابتی که به صورت عمودی در سایبان رشد می کنند را می توان از جولای تا آگوست زمانی که فضایی برای رزرو وجود دارد، برداشت. برای کسانی که رشد ضخیمتر و پتانسیل رشد خیلی قوی دارند، شاخهها باید چندین بار پشت سر هم گرفته شوند تا شاخههای جدید در حالت صاف و مایل رشد کنند. کارکرد و تاثیر نوک گرفتن مانند شاخه است.
8. بند بندي و بند بندي: بند بندي عبارت است از کندن حلقه اي که معيار کندن قشر روي شاخه هاست. عمدتا برای سیب و گلابی و غیره استفاده می شود.
ختنه یک برش حلقه ای شکل است که برای بریدن یک یا چند لبه چاقوی دایره ای در عمق آوند چوبی روی شاخه است. کمربندی و کمربندی تبادل طبیعی مواد مغذی بین قسمت های بالایی و پایینی درخت را از بین می برد. رشد ریشه به طور موقت متوقف می شود و در نهایت ظرفیت جذب ریشه ضعیف می شود. در عین حال، از انتقال مواد مغذی به سمت پایین جلوگیری می کند، که می تواند به طور موقت تجمع کربوهیدرات ها را در بالای کمربند و برش حلقه افزایش دهد و محتوای اکسین را کاهش دهد، در نتیجه رشد رویشی شاخه های جدید را در سال جاری مهار کرده و تولید مثل را تقویت می کند. رشدی که منجر به تشکیل جوانه های گل و بهبود تشکیل میوه می شود. نرخ.
با توجه به اثر و هدف مختلف کمربندی، می توان آن را به بهار و تابستان تقسیم کرد. اولین بار کمربندی و کمربندی قبل از گلدهی تا 10 روز پس از گلدهی در بهار است که می تواند از رشد شاخه های جدید جلوگیری کند و میزان میوه دهی را بهبود بخشد. نوبت دوم کمربندی و کمربندی از اواخر اردیبهشت تا اواسط خرداد است که می تواند باعث کاهش رشد رویشی و افزایش تمایز جوانه های گل شود. کمربندی و کمربندی در این دوره بهترین است و بر روی برخی از انواع سیب مارشال که به سختی گلدهی می شود، اثرات ویژه ای دارد.
