+86-371-88168869
صفحه اصلی / دانش / جزئیات

Jan 23, 2026

عملکرد اسید جیبرلیک چیست؟

هورمون‌های گیاهی و تنظیم‌کننده‌های رشد گیاه دقیقاً رشد، توسعه و مقاومت به تنش محصول را در تولیدات کشاورزی مدرن تنظیم می‌کنند. همزمان، هورمون‌های گیاهی و تنظیم‌کننده‌های رشد گیاهی روابط هم افزایی و تضاد پیچیده‌ای را نشان می‌دهند و به طور مشترک کل چرخه زندگی گیاه را تنظیم می‌کنند. به عنوان مثال، نسبت اکسین به سیتوکینین جهت تمایز بافت را تعیین می کند. اتیلن و اسید آبسیزیک به طور مشترک باعث پیری و غیره می شوند.

 

gibberellic acid

 

مراحل کاشت و نهال: پایه گذاری برای عملکرد بالا

 

1. شکستن خواب و ترویج نهال های یکنواخت و قوی. برخی از دانه ها (مانند غده های سیب زمینی، برنج و دانه های گندم) دوره خواب طولانی دارند که می تواند کاشت را به تاخیر بیندازد. خیساندن دانه‌ها یا غده‌ها در اسید جیبرلیک می‌تواند به طور موثری خواب را بشکند، جوانه‌زنی بذر را تقویت کند و منجر به سبز شدن سریع و یکنواخت شود.

 

2. ترویج ریشه زایی و تسریع تکثیر. درمان پایه قلمه ها با تنظیم کننده های مبتنی بر اکسین مانند نفتالین استیک اسید (NAA) یا اسید ایندول بوتیریک (IBA) (که معمولاً به عنوان پودر ریشه زایی شناخته می شود) می تواند به طور قابل توجهی باعث ایجاد ریشه های ناخواسته شود و به گیاهانی که قبلاً ریشه دار شدن آنها دشوار بود، مانند خیار و گل رز اجازه می دهد تا به راحتی زنده بمانند.

 

مرحله رشد رویشی: تنظیم رشد و شکل دادن به شکل ایده آل گیاه

 

1. تنظیم رشد، افزایش بازده و درآمد. در تولید سبزیجات، استفاده از تنظیم کننده های رشد مانند جیبرلین و آمینو اتیل استر می تواند باعث رشد محصولاتی مانند کلم چینی و افزایش عملکرد شود. در کشت پنبه، استفاده از کلرید مپیکوات عمدتاً برای مهار رشد رویشی، جلوگیری از رشد بیش از حد رویشی و تغلیظ مواد مغذی برای تامین غوزه های پنبه و در نتیجه افزایش عملکرد و درآمد استفاده می شود.

 

کنترل رشد بیش از حد و جلوگیری از اقامت. محصولاتی مانند ذرت و برنج در صورت مصرف بیش از حد کود و آب مستعد رشد بیش از حد رویشی هستند که منجر به اسکان یا هدر رفتن مواد مغذی می شود. کشاورزان اغلب از کندکننده‌های رشد مانند کلرمکوات کلرید، پاکلوبوترازول و یونیکونازول استفاده می‌کنند که در مراحل کلیدی رشد (مانند مرحله اولیه اتصال) برای جلوگیری از کشیدگی ساقه، تقویت ساقه‌های ضخیم‌تر، ایجاد سیستم ریشه قوی، افزایش مقاومت در برابر سکونت و شکل دادن به شکل گیاه ایده‌آل، محل‌پاشی می‌شوند.

 

مرحله گلدهی و میوه دهی: محافظت از گل ها و میوه ها، تعیین عملکرد

 

1. القای گلدهی و تنظیم دوره گلدهی. جیبرلین یک "القاء کننده گل" شناخته شده-است. برای گیاهانی که برای گلدهی به دمای پایین یا روزهای طولانی نیاز دارند (مانند سبزیجات و گل‌ها)، پاشیدن اسید جیبرلیک در شرایط غیر طبیعی می‌تواند باعث گلدهی شود و تولید فصل را متوقف کند. از طرف دیگر اتفون باعث تمایز گل ماده در برخی گیاهان (مانند خربزه و میوه های سولاناسه) می شود و تعداد میوه ها را افزایش می دهد. در تولید گوجه‌فرنگی، تیمار اتفون می‌تواند به طور یکنواخت گلدهی را القا کند، که منجر به رسیدن میوه و تسهیل مدیریت و برداشت می‌شود.

 

2. نگهداری گل و میوه و نازک شدن. در شرایط نامساعد محیطی (مانند دمای پایین و خشکسالی)، بادمجان ها و مرکبات مستعد ریزش گل و میوه هستند. سمپاشی با پایه اکسین (2،4-D) یا تنظیم‌کننده‌های اسید جیبرلیک در مرحله گلدهی یا میوه جوان می‌تواند از تشکیل یک لایه بریده بر روی ساقه گل یا ساقه میوه جلوگیری کند، بنابراین گل‌ها و میوه‌ها را روی گیاه نگه می‌دارد و تشکیل میوه را بهبود می‌بخشد. گلدهی و میوه دهی بیش از حد در میوه ها و سبزیجات می تواند منجر به کوچکتر شدن میوه ها و کاهش کیفیت شود.استفاده از تنظیم کننده هایی مانند نفتالین استیک اسید (NAA) و اسید آبسیزیک (ABA) در مرحله اوج گلدهی یا مرحله میوه جوان می تواند باعث ریزش برخی از میوه های جوان توسعه نیافته، دستیابی به رویکرد معقول "برنامه ریزی خانواده" و اطمینان از اینکه میوه های باقی مانده بزرگ، با کیفیت بالا هستند، و عملکرد پایدار را حفظ می کند.

 

رشد و بلوغ میوه: افزایش کیفیت و ارزش

 

1. ترویج بزرگ شدن میوه: استفاده از اثر هم افزایی سیتوکینین ها و جیبرلین ها می تواند تقسیم سلولی و طویل شدن را تقویت کند و در نتیجه باعث بزرگ شدن سریع میوه شود. در میوه هایی مانند انگور، کیوی و هندوانه، درمان میوه های جوان با کلرپیریفوس یا تیدیازورون می تواند باعث تقسیم سلولی، افزایش اندازه میوه و حتی تولید میوه های بدون دانه شود.

 

2. ترویج رسیدن و رنگ آمیزی میوه: در مرحله رسیدن میوه یا پس از برداشت، خیساندن یا سمپاشی با اتفون گاز اتیلن آزاد می کند که تبدیل نشاسته به قند، تجزیه اسیدهای آلی و تجزیه کلروفیل را تسریع می کند و منجر به تشکیل رنگدانه هایی مانند رنگدانه ها می شود. هدف از رسیدن و رنگ آمیزی یکنواخت. اتفون معمولا برای ترویج رسیدن میوه هایی مانند گوجه فرنگی، موز و مرکبات استفاده می شود. به عنوان مثال، موز اغلب زمانی که نارس است برداشت می شود و پس از انتقال به محل فروش با استفاده از اتفون به زرد تبدیل می شود.

 

3. ترویج حفظ و به تاخیر انداختن پیری. معمولا از تنظیم کننده های سیتوکینین (مانند بنزیلامینوپورین) استفاده می شود. سمپاشی پس از برداشت یا خیساندن سبزیجات برگدار (مانند کرفس و کاهو) و گل‌ها می‌تواند از تخریب کلروفیل و تجزیه پروتئین جلوگیری کند، رنگ سبز و تردی محصول را حفظ کند و عمر مفید آن را افزایش دهد.

 

افزایش مقاومت در برابر استرس: "فرشته نگهبان" محصولات

 

هورمون‌های گیاهی و تنظیم‌کننده‌های رشد گیاهی نیز می‌توانند به گیاهان برای مقابله با محیط‌های نامطلوب کمک کنند. اگر چه اسید آبسیزیک ترویج می کندپیری، همچنین یک "سیگنال مقاومت در برابر استرس" برای گیاهان است. سمپاشی قبل از وقوع شرایط نامطلوب می‌تواند مکانیسم‌های محافظت از خود محصول را فعال کند، مانند بستن روزنه‌ها و تجمع تنظیم‌کننده‌های اسمزی، در نتیجه مقاومت آن را در برابر سرما، خشکی و شوری بهبود می‌بخشد. هنگامی که علف کش ها به طور نامناسب استفاده می شوند، سم پاشی براسینولید و سایر محصولات مشابه می تواند وضعیت فیزیولوژیکی محصول را تنظیم کرده و به بازیابی سریع رشد و کاهش آسیب علف کش کمک کند.

 

البته هورمون‌های گیاهی و تنظیم‌کننده‌های رشد گیاه فواید زیادی در تولید محصول دارند، اما باید به نکات زیر توجه کرد:

 

1. طبیعت دوگانه:تنظیم کننده های گیاهی مانند "داروها" هستند و غلظت و زمان آنها بسیار مهم است. غلظت های پایین باعث رشد می شود، در حالی که غلظت های بالا ممکن است گیاهان را مهار یا حتی از بین ببرد.

 

2. استفاده دقیق:آنها باید طبق دستورالعمل های مربوط به محصولات، زمان بندی، غلظت و روش استفاده شوند. استفاده بی رویه اکیدا ممنوع است.

 

3. نقش مکمل:آنها نمی توانند شرایط اولیه رشد مانند کود، آب، نور و دما را جایگزین کنند. آنها صرفاً برای مدیریت کشت خوب "آشنایی روی کیک" هستند.

 

4. فاصله ایمن:استفاده برای یک دوره قبل از برداشت ممنوع است تا اطمینان حاصل شود که بقایای محصولات کشاورزی مطابق با استانداردهای ایمنی هستند.

 

به طور خلاصه، هورمون‌های گیاهی و تنظیم‌کننده‌های رشد گیاه «عصای جادویی» کشاورزی دقیق مدرن هستند. ما باید بیاموزیم که چگونه از آنها به طور منطقی و علمی استفاده کنیم تا مدیریت دقیق چرخه عمر محصول، در نهایت دستیابی به افزایش عملکرد، بهبود کیفیت، افزایش راندمان و کاهش هزینه انجام شود.

ارسال پیام