بهترین قاتل برای تریپس چیست؟

تریپس ها از راسته Thysanoptera هستند. اندازه آنها کوچک است اما بسیار مضر است. روزها پنهان می شوند و شب بیرون می آیند. اجزای دهانی آنها به گیاهان آسیب می رساند و باعث از بین رفتن مواد مغذی در گیاهان و از بین رفتن ارزش تجاری آنها می شود. آنها همچنین ویروس ها را پخش می کنند و به سلامت گیاهان آسیب می رسانند. آنها ضررهای اقتصادی زیادی به کشاورزان وارد کرده اند.

در سال های اخیر، تنها عوامل کمی وجود دارند که می توانند به طور کامل آسیب تریپس را برطرف کنند. به طور کلی، دو یا چند نوع عامل برای تشکیل یک طرح ترکیبی استفاده می‌شود، یا از کمک‌های ترکیبی مخزن کارآمدتر برای کنترل تریپس استفاده می‌شود تا زیان‌های اقتصادی ناشی از تریپس کاهش یابد.

امروز به معرفی چند روش و روش موثر برای کنترل تریپس می پردازم.

عادات زندگی تریپس

تریپس هوای گرم و خشک را دوست دارد. دمای مناسب 23 درجه -28 درجه و رطوبت مناسب هوا 40 %-70 درصد است. آنها نمی توانند در رطوبت بیش از حد زنده بمانند. هنگامی که رطوبت به 100٪ و دما به 31 درجه می رسد، همه پوره ها می میرند. در فصل بارندگی در صورت بارندگی مداوم و بارندگی شدید، آب در زیر بغل پیاز جمع می شود که می تواند باعث مرگ پوره ها شود. پس از باران شدید یا آبیاری، خاک فشرده می شود و پوره ها برای شفیره شدن و خروج شفیره ها در بالغین غیرممکن می شوند.

آسیب های ناشی از تریپس

تریپس ها آب بافت های جوان و لطیف (شاخه ها، برگ ها، گل ها، میوه ها و غیره) گیاهان را به صورت بالغ و پوره می مکند. برگ های جوان آسیب دیده و شاخه های حساس سخت، پیچ خورده و پژمرده می شوند، گیاه به کندی رشد می کند و میانگره ها کوتاه می شوند. میوه‌های جوان و لطیف (مانند بادمجان، خیار، هندوانه و ...) پس از آسیب‌دیدگی سفت می‌شوند و در موارد شدید، میوه‌ها می‌ریزند و عملکرد و کیفیت را به شدت تحت تأثیر قرار می‌دهند.

پس از آسیب به برگ های جوان، برگ ها نازک تر می شوند، نوارهای خاکستری-سفید یا قهوه ای خاکستری در دو طرف میانی برگ ها ظاهر می شود، اپیدرم به رنگ قهوه ای خاکستری، تغییر شکل، پیچ خورده و پتانسیل رشد ضعیف است. به راحتی با آسیب ناشی از تارسونم پلی فاژ جانبی اشتباه گرفته می شود.

پس از آسیب رسیدن میوه جوان، سلول‌های روغنی اپیدرم پاره می‌شوند، به تدریج آب خود را از دست می‌دهند و منقبض می‌شوند و اسکارها با بزرگ شدن میوه گسترش می‌یابند و اشکال مختلفی از زخم‌های چوب پنبه‌ای نقره‌ای-سفید یا خاکستری را نشان می‌دهند. البته تعداد کمی از آنها در کمر و سایر قسمت های میوه نیز وجود دارد. این نوع "میوه اسکار" را می توان به طور تقریبی به سه دسته تقسیم کرد: یکی اسکار حلقه ای شکل در حدود 0.5 سانتی متر دورتر از ساقه میوه، با عرض 2-3 میلی متر. دومی یک یا چند اسکار خطی یا درختی نامنظم به عرض حدود 1 میلی متر روی سطح میوه است. سومی یک یا چند زخم دایره ای نامنظم به اندازه یک دکمه روی سطح میوه یا ناف است. اسکارهای دایره ای اغلب با زخم های درختی شکل همراه هستند. اسکارها در مرحله میوه جوان به رنگ سفید مایل به نقره ای هستند و وقتی با دست لمس می شوند احساس خشن می کنند. آنها قرمز تیره یا قرمز تیره در میوه های بالغ، صاف و براق هستند.

روش های پیشگیری و کنترل

پیشگیری و مبارزه کشاورزی: ​​علف های هرز و شاخه ها و برگ های مرده مزرعه را در اوایل بهار حذف کرده و به صورت متمرکز سوزانده یا دفن کنید و حشرات بالغ و پوره زمستان گذران را از بین ببرید. تقویت کود و مدیریت آب برای تقویت رشد گیاه و کاهش آسیب.

پیشگیری و کنترل فیزیکی: از عادت تریپس ها به رنگ آبی استفاده کنید، تخته های چسبناک آبی را در مزرعه برای فریب دادن و کشتن بزرگسالان نصب کنید و ارتفاع تخته های چسبنده باید با ارتفاع محصولات یکسان باشد.

پیشگیری و کنترل شیمیایی: از داروهای معمولی مانند ایمیداکلوپرید و استامیپرید به طور معمول استفاده می شود و اثر پیشگیری به تدریج کاهش می یابد.

در حال حاضر، روش های کنترل زیر در سطح بین المللی ترویج می شود:

تریپس و گیاه خرطومی در مرحله نهال برنج: ارقام تیامتوکسام، 30 درصد پانسمان بذر سوسپانسیون تیامتوکسام، پانسمان بذر مرطوب کننده ایمیداکلوپرید 70 درصد توصیه می شود.

سبزیجات: سولاناسه، خربزه و لوبیا برای کاهش انتشار بیماری‌های ویروسی و کاهش آسیب آفات زیرزمینی، از گرانول‌های قابل پخش در آب تیامتوکسام 25% 3،{2}}،000 برابر آبیاری ریشه استفاده می‌کنند.

درختان میوه: برای محصولاتی مانند انبه که در اثر تریپس به شدت آسیب دیده اند، می توان از اسپری تیامتوکسام 25 درصد استفاده کرد، اما دوز را باید افزایش داد، مثلاً 800 بار سمپاشی و می توان بنزوات اورمکتین و بیفنترین با محتوای بالا را مخلوط کرد.

تنباکو: ایمیداکلوپرید و کلوتیانیدین را می توان برای آبیاری ریشه قبل از کاشت یا سمپاشی ریشه در حین کاشت استفاده کرد. 25% ایمیداکلوپرید 1،000 بار، 25% تیامتوکسام 3،000-5،000 بار.

تریپس های بسیار مقاوم، مانند تریپس روی لوبیا، بادمجان، فلفل و سایر محصولات در گوانگشی و شوگوانگ، انواع مختلفی دارند و بسیار مقاوم هستند. پیشگیری و کنترل ترکیبات معمولی مانند تیامتوکسام و ایمیداکلوپرید دشوار است. آلوکس + سیپرمترین + تولفنپیراد، یک محصول ترکیبی، اثر کنترل بهتری دارد.

اقدامات احتیاطی پیشگیری و کنترل

با توجه به خصوصیات تریپس که در روز پنهان می شود و در شب بیرون می آید، مصرف دارو در بعد از ظهر توصیه می شود.

تریپس ها به شدت پنهان هستند و آفت کش باید سیستمیک باشد یا ادجوانت های سیلیکونی اضافه شود و سعی کنید آفت کشی با اثر طولانی مدت انتخاب کنید.

اگر شرایط اجازه دهد، ترکیب آبیاری ریشه و محلول پاشی توصیه می شود.

از قبل اقدامات احتیاطی را انجام دهید، قبل از استفاده از دارو منتظر آبگرفتگی آن نباشید. هنگام کاشت سبزیجات در دمای بالا در صورت نبود مالچ بهتر است قسمت های میانی و پایینی گیاهان و زمین را همزمان سمپاشی کرد زیرا این مکان ها زیستگاه پوره های تریپس هستند.