از چه تنظیم کننده های رشد گیاهی در پرورش انگور استفاده می شود؟

از چه تنظیم کننده های رشد گیاهی در پرورش انگور استفاده می شود؟

تنظیم کننده های رشد گیاهی در روند رشد انگور جدایی ناپذیر هستند و نقش مهمی در افزایش عملکرد و بهبود کیفیت انگور دارند.

بنابراین، تنظیم کننده های رشد گیاه مورد علاقه مردم قرار گرفته و به طور گسترده تری مورد استفاده قرار می گیرند. اما به دلیل تاثیر سریع و اثر خوب آن، سوء استفاده از تنظیم کننده های رشد گیاه اغلب اتفاق افتاده و در نتیجه مشکلات مختلفی در انگور کاشته شده ایجاد می شود. امروز رگلاتورهای پرکاربرد روی انگور و مکانیسم اثر آنها را به شما معرفی می کنم.

1. ارتقاء کلاس

① هورمون رشد:

اکسین‌هایی که معمولاً در انگور استفاده می‌شوند عمدتاً شامل نفتالین استیک اسید، ایندول استیک اسید، ایندول بوتیریک اسید و غیره است. . هنگام قطع شاخه های انگور یا کاشت نهال های جدید، می توان از نفتالین استیک اسید برای خیس کردن ریشه ها و رشد ریشه های جدید استفاده کرد.

② اسید جیبرلیک:

در تمام دوره رشد انگور، اسید جیبرلیک سنتز شده در درخت بیشتر خواهد بود. این به این دلیل است که انگور دارای غلبه اپیکال آشکار است و اسید جیبرلیک نیز در نوک ساقه سنتز می شود. عموماً تاک انگور قوی است و اسید جیبرلیک موجود در درخت نیز زیاد است و باعث رشد شاخه‌های جدید می‌شود که برای رشد زایشی مساعد نیست و در سایر محصولات به «اسکاب» معروف است.

اگر تاک های انگور در شرایط خوبی نباشند و شاخه های جدید به نظر می رسند که خود آب بند هستند، می توان اسید جیبرلیک را به تنهایی روی شاخه های جدید اسپری کرد تا آنها را تشویق به استخراج شاخه های جدید و بازیابی رشد آنها کند. رشد را متوقف کنید، فاصله گره ها بسیار کوتاه است، و برگ ها کوچک هستند، همچنین می توان کل گیاه را با اسید جیبرلیک اسپری کرد تا آفت کش های باقی مانده در درخت را کاهش دهد، بنابراین نقش پادزهر را ایفا می کند. اگر درخت خیلی قوی باشد، فاصله گره ها خیلی زیاد است. اگر بلند شد، می توان پاکلوبوترازول یا کلروفیل (مهارکننده سنتز اسید جیبرلیک) را روی شاخ و برگ اسپری کرد تا رشد را کنترل کند.

③ براسینولید:

براسینولید می تواند باعث رشد شاخه های جدید انگور شود. اثر ملایم و ایمنی بالایی دارد. می توان آن را چندین بار استفاده کرد. به طور عمده می تواند محتوای کلروفیل در برگ ها را افزایش دهد و فتوسنتز برگ ها را بهبود بخشد. هنگامی که سمیت گیاهی خفیف رخ می دهد، می توان از آن به عنوان پادزهر استفاده کرد. در دوره جداسازی گل آذین، گل آذین می تواند دراز شود (اثر کشیدن گل ها به اندازه اسید جیبرلیک قوی نیست) و گل ها و میوه ها را نیز می توان حفظ کرد. در دوره تغییر رنگ به دلیل استفاده از داروهای فعال کننده قرمز آسیب زیادی به برگ ها وارد می کند. محلول پاشی براسینولید برای محافظت از برگ ها، به تاخیر انداختن پیری برگ و بازیابی عملکرد برگ.

2. گسترش یافته است

① اسید جیبرلیک:

استفاده از اسید جیبرلیک در انگور عمدتاً در دوره های زیر است: در مرحله جداسازی گل آذین برای طولانی شدن گل آذین و افزایش عملکرد. در مرحله گلدهی و میوه دهی برای حذف هسته برای درمان هسته زدایی (سرعت کم هسته زدایی) و نگهداری استفاده می شود. گل برای حفظ میوه، بهبود میزان تشکیل میوه؛ در دوره انبساط میوه، از آن برای تقویت رشد میوه و افزایش طولی میوه استفاده می شود. به طور کلی شکل میوه دانه بلند است. دراز شدن دانه های میوه بر طعم آن تأثیری نخواهد گذاشت.

از آنجایی که استفاده از اسید جیبرلیک بیشتر در دوره گلدهی و میوه دهی و دوره انبساط میوه انگور می باشد، باید به غلظت مصرفی انگور توجه کرد و قدرت بنیه درخت را در نظر گرفت، در غیر این صورت مشکلات زیادی از جمله گل آذین به همراه خواهد داشت. کشش بیش از حد طولانی، گل آذین پیچ خورده، و میوه ها نازک هستند. کشش، دانه های درشت و ریز، میوه سفت، بلال خیلی سفت و غیره.

② سیتوکینین:

The cytokinins commonly used in grapes mainly include thidiazuron, benzylaminopurine and chlorfenuron, and the active thidiazuron>chlorfenuron>بنزیلامینوپورین

هنگامی که انگور در زمستان بریده می شود، وقتی برگ های 3-5 جوانه می زنند، تیدیازورون به تنهایی روی برگ ها اسپری می شود که می تواند گل ها را قوی نگه دارد و باعث ضخیم شدن شاخه ها شود. سیتوکینین همراه با اسید جیبرلیک در برخورد با گل آذین و گوش میوه استفاده می شود. ، به تنهایی استفاده نمی شود.

استفاده از کلرفنورون در دوره گلدهی و میوه دهی می تواند برای حفظ گل و میوه استفاده شود (یا بدون کلرفنورون، اسید جیبرلیک برای محافظت از گل ها و میوه ها استفاده می شود و کلرفنورون برای نگرانی در مورد سفت شدن میوه، گل آذین پیچ خورده و دانه های درشت و ریز استفاده می شود). و مسائل دیگر)؛

بنزیلامینوپورین، کلرفنورون و تیدیازورون همگی می توانند در مرحله انبساط میوه استفاده شوند، که عمدتاً برای تقویت رشد میوه و افزایش جانبی میوه استفاده می شود.

ایمنی بنزیلامینوپورین بالاتر است، اما در استفاده از کلرفنورون و تیدیازورون برای انبساط باید به مشکلات تغییر رنگ، طعم و ذخیره سازی و حمل و نقل در مراحل بعدی توجه شود. از آنجایی که اثر تورم آن بهتر از اسید جیبرلیک است، استفاده بیش از حد از کلرفنورون و تیدیازورون باعث تغییر رنگ دشوار و طعم ضعیف (قابض شدیدتر) می شود، بنابراین بر تجاری بودن تأثیر می گذارد. رها کردن دانه ها آسان است و در برابر حمل و نقل مقاوم نیست.

گونه های رنگی مانند انگور قرمز باید تا حد امکان از کلرفنورون و میوه پف کرده تیدیازورون استفاده کنند (تیدیازورون تاثیر بیشتری در تبدیل رنگ دارد و در نتیجه رنگ آن ضعیف است).

در ضمن شکل میوه بلند و دانه ای است و سعی کنید از کلرفنورون و تیدیازورون برای انبساط میوه استفاده نکنید که باعث گرد شدن شکل میوه و کاهش تجاری شدن آن می شود. سیتوکینین می تواند باعث تمایز جوانه گل و تشکیل گل در مرحله تمایز جوانه گل شود.

3. تقویت کننده قرمز

①آبسیزیک اسید:

اسیدهای آبسیزیک که معمولاً در انگور استفاده می شوند عمدتاً شامل اسید آبسیزیک و S-alotoxins هستند و اسید آبسیزیک عمدتاً در دو دوره انگور یعنی دوره veraison و دوره برگریزی استفاده می شود.

در مراحل اولیه تغییر رنگ، از آن برای ترویج رنگ‌آمیزی میوه و تحریک سنتز اتیلن در درخت استفاده می‌شود. در مرحله برگریز عمدتاً باعث زرد شدن و ریزش برگها می شود و از این طریق وارد خواب می شود و مواد مغذی را جمع می کند.

و آنتی بیوتیک القا کننده S یک اسید آبسیزیک طبیعی است که به طور گسترده استفاده می شود. می تواند جوانه زنی خود را تقویت کند و یکنواختی جوانه زنی را در مرحله جوانه زنی بهبود بخشد. در مرحله انبساط میوه، می تواند باعث رشد میوه شود و ساقه میوه را نرم کند. در مرحله تغییر رنگ، می تواند رنگ میوه را تقویت کند تا مشکل رنگ آمیزی ضعیف را در طول دوره دمای بالا در تابستان بهبود بخشد. همچنین می توان از آن برای رشد برگها در دوره خزان پذیری استفاده کرد و درخت را به خواب رفت.

هنگامی که اسید آبسیزیک باعث تغییر رنگ می شود، بر فتوسنتز برگ ها تأثیر نمی گذارد، محتوای قند میوه را کاهش نمی دهد و میوه به راحتی نرم نمی شود، اما استفاده بیش از حد می تواند به راحتی باعث ریزش میوه شود. استفاده نادرست باعث رنگ ناهموار میوه می شود. رنگ میوه به رنگ بنفش در می آید. اسید آبسیزیک فقط می تواند رنگ میوه را تقویت کند، اما نه رسیدن میوه را.

②اتفون:

استفاده از اتیلن در انگور عمدتا برای تقویت رنگ و رسیدن میوه است. محتوای اتیلن در درخت پیش نیاز رنگ آمیزی انگور است. با افزایش مداوم محتوای اتیلن در درخت، میوه شروع به رنگ شدن می کند و رنگ آمیزی سریعتر انجام می شود.

اتفون را فقط زمانی می توان استفاده کرد که انگور شروع به نرم شدن و رنگ شدن کند. اگر از قبل استفاده شود، باعث پیدایش میوه یین و یانگ، میوه جهنده و میوه سر سبز می شود که باعث پیری زودرس درخت، زردی جدی برگ ها و برگ زدایی زودرس و در نتیجه تامین ناکافی مواد مغذی می شود. در صورت ابتلا به بیماری جار، غلظت بیش از حد نیز باعث ایجاد قطرات می شود. بنابراین هنگام استفاده از اتفون به گره زمانی استفاده توجه کنید و نمی توانید کورکورانه از آن استفاده کنید.