آفت کش ها به سنتز شیمیایی یک یا چند ماده و فرمولاسیون آنها برای پیشگیری، از بین بردن یا کنترل بیماری ها، حشرات، علف ها و سایر موجودات مضری که به کشاورزی و جنگلداری آسیب می رسانند و همچنین برای تنظیم هدفمند رشد گیاهان و حشرات استفاده می شود، اطلاق می شود. .
طبقه بندی بر اساس نحوه عمل
1. آفت کش ها
(1) سم معده: دارویی که از طریق دستگاه گوارش وارد بدن حشره شده و حشره را تا حد مرگ مسموم می کند. مانند تری کلرفون و ... این سموم با جویدن قطعات دهان و لیسیدن و مکیدن دهان در برابر آفات بسیار موثر هستند.
(2) آفت کش تماسی: از طریق تماس با بدن حشره، عامل از طریق دیواره بدن وارد بدن حشره می شود و باعث مسمومیت و کشته شدن حشره می شود. مانند اکثر آفت کش های ارگانوفسفره و آفت کش های پیرتروئید. از سموم تماسی می توان برای کنترل آفات مختلف دهان استفاده کرد، اما در برابر حشرات فلس دار، پسیل ها، مگس های سفید و غیره که ترشحات مومی روی بدن خود دارند، تأثیر کمتری دارند.
(3) عوامل سیستمیک: عوامل به راحتی توسط بافت های گیاه جذب می شوند، در داخل گیاه منتقل می شوند و به قسمت های مختلف گیاه منتقل می شوند یا از طریق متابولیسم گیاه متابولیت های سمی بیشتری تولید می کنند. هنگامی که آفات از گیاه تغذیه می کنند، مسموم می شوند و می میرند. معجون. مانند ایمیداکلوپرید و غیره. عوامل سیستمیک به ویژه در برابر آفات دارای قطعات دهانی سوراخ کننده-مکینده موثر هستند.
(4) مواد بخور: عواملی که می توانند در دمای اتاق به گازهای سمی تبخیر شوند و از طریق مارپیچ حشرات وارد سیستم تنفسی آفات شده و باعث مسمومیت و کشتن آفات شوند. مانند فسفید آلومینیوم و ... مواد بخور باید در شرایط بسته برای بهترین نتیجه استفاده شوند. به عنوان مثال، هنگام استفاده از قرص فسفید آلومینیوم برای کنترل آفات کرم خوار خشک، باید از خاک برای بستن سوراخ های حشرات استفاده شود.
(5) تنظیم کننده های رشد حشرات خاص: با توجه به عملکردهای مختلف آنها می توان آنها را به انواع زیر تقسیم کرد:
① تنظیم کننده رشد حشرات: این عامل از طریق مسمومیت معده یا کشتن تماسی حشرات عمل می کند. با ورود به بدن حشره مانع تشکیل کیتین می شود و بر تشکیل اپیدرم داخلی تأثیر می گذارد و از پوست اندازی و دگردیسی حشره جلوگیری می کند. خروج تخمها و ظهور بالغین مسدود میشود یا بدن حشره تغییر شکل میدهد و در نتیجه اثر حشرهکشی اعمال میشود. این نوع عامل دارای فعالیت بالا، سمیت کم، باقیمانده کم، گزینش پذیری آشکار است و برای انسان، دام و سایر موجودات مفید بی خطر است. با این حال، اثر حشره کش کند است و دوره اثر باقی مانده کوتاه است. مانند دیبنزورون شماره 3، یولده، تایبائو، دیفلوبنزورون و ....
② جذب کننده: عامل از مقادیر ناچیز مولکول های گازی برای جذب آفات با هم و از بین بردن آنها استفاده می کند. این عوامل بیشتر به سه نوع تقسیم می شوند: جذب کننده های غذایی، جذب کننده های جنسی و جذب کننده های تخم ریزی. در این میان، پرمصرفترین آنها جذبکنندههای جنسی هستند. مانند جاذب جنسی کرم قلب هلو، جاذب جنسی پروانه حلزونی انگور و غیره.
③دفع: بر روی جسم محافظت شده عمل می کند تا آفات تمایلی به نزدیک شدن یا حرکت یا فرار نداشته باشند و در نتیجه به هدف محافظت از محصولات می رسد. مانند روغن دافع پشه، کافور و غیره.
④ضد تغذیه: عامل پس از خورده شدن توسط آفات، عملکردهای فیزیولوژیکی طبیعی آفات را از بین می برد، مقدار غذای مصرفی را کاهش می دهد یا به سرعت تغذیه را متوقف می کند و در نهایت باعث گرسنگی و مرگ آفات می شود. مانند آزادیراکتین، آمین های ضد تغذیه و... این نوع آفت کش خود خیلی سمی نیست، اما با خواص ویژه بر روی حشرات اثر می گذارد. این عوامل را عموماً حشره کش های خاص می نامند.
2. قارچ کش
(1) قارچ کش محافظ: قبل از اینکه میکروارگانیسم های بیماری زا به گیاه میزبان حمله کنند، عامل بر روی سطح گیاه اسپری می شود تا یک لایه محافظ تشکیل دهد تا از عفونت میکروارگانیسم های بیماری زا جلوگیری کند و گیاه را از آسیب محافظت کند. مانند مخلوط بوردو، روی، داشنگ و غیره.
(2) قارچ کش های درمانی: هنگامی که میکروارگانیسم های بیماری زا به گیاه حمله کردند، آفت کش ها را در طول دوره جوجه کشی اسپری کنید تا از گسترش مداوم آنها در گیاه جلوگیری شود یا آسیب آنها از بین برود. مانند تریادیمفون، تیوفانات متیل، اتیل فسفونات آلومینیوم و غیره.
(3) قارچ کش های ریشه کن: عواملی که اثر کشنده مستقیم و قوی بر روی میکروارگانیسم های بیماری زا دارند. این نوع آفت کش اغلب برای رشد گیاه غیرقابل تحمل است، بنابراین به طور کلی فقط برای تصفیه خاک قبل از کاشت، در زمان خواب گیاه یا برای درمان گیاهچه استفاده می شود. مانند مخلوط گوگرد آهک و غیره.
3. علف کش ها
(1) علف کش های انتخابی: این نوع علف کش در بین گیاهان مختلف گزینشی است، یعنی می تواند برخی از گیاهان را مسموم یا از بین ببرد، اما برای گیاهان دیگر ایمن تر است. بیشتر علف کش ها علف کش های انتخابی هستند. مانند علف کش هایی مانند علف کش و ناپروپامید همه متعلق به این نوع علف کش ها هستند.
(2) علف کش های بیوسیدال: این علف کش ها فاقد یا گزینش پذیری بسیار کمی برای گیاهان هستند و می توانند اکثر گیاهان سبز را از بین ببرند. هم علف های هرز و هم محصولات را از بین می برد، بنابراین با احتیاط استفاده کنید. گلایفوسیت در این دسته از علف کش ها قرار می گیرد. به طور کلی می توان از آن برای از بین بردن علف های هرز در زمین های تفریحی، لبه های مزرعه و پشته سدها استفاده کرد. هنگامی که برای وجین مزرعه استفاده می شود، معمولاً از سمپاشی جهت دار استفاده می شود.







