نحوه استفاده ایمن از آترازین
فرمولاسیون اصلی آترازین شامل: 97% TC، 50% و 80% WP، 38% و 40% SC و 4%، 8% و 20% گرانول می باشد. این یک علف کش انتخابی قبل از سبز شدن و بعد از سبز شدن است. علف های هرز و علف های هرز پهن برگ یکساله را کنترل می کند و علف های هرز پهن برگ را بهتر از علف های هرز کنترل می کند و همچنین اثر مهاری بر علف های هرز چند ساله دارد. 200{17}}250 میلیلیتر آترازین SC 38 درصد در هکتار قبل از ظهور علفهای هرز یا زمانی که در مرحله 1 تا 3 برگی قرار دارند بمالید. به دلیل اثر طولانی مدت آن، اغلب برای کاهش دوز و به حداقل رساندن سمیت گیاهی با سایر علف کش ها در تولید مخلوط می شود.
طیف کنترل و اثربخشی علف های هرز آترازین:
اثربخشی عالی (بیش از 90٪) روی علف های هرز: تاج خروس رتروفلکسوس، آلبوم Chenopodium، خرفه، ابوتیلون، Polygonum، Goosegrass، Setaria viridis
اثربخشی متوسط (90-70%) بر علف های هرز: Echinochloa revoluta، Digitaria sanguinalis، Atractylodes lancea، Solanum nigrum.
اثربخشی ضعیف (50-70%) روی علف های هرز: Amaranthus truncatula
اثربخشی بسیار ضعیف (کمتر از 50%) یا بی اثر بر علف های هرز: Morning glory، Field bindweed، Cyperus rotundus
با این حال، آترازین یک علف کش بادوام قبل از سبز شدن-با نیمی از-35 تا 50 روز در خاک است. ذرات خاک رسی به شدت عامل را جذب می کند و در نتیجه اثر باقی مانده طولانی تری ایجاد می کند و به محصولات بعدی آسیب مکرر وارد می کند.
انواع مختلف ذرت تحمل متفاوتی نسبت به آترازین دارند. بنابراین نباید در لاین های ذرت درون نژادی، ذرت شیرین، ذرت چسبناک، مزارع ذرت بو داده یا مزارع بذر ذرت استفاده شود. بهتر است برای جلوگیری از سمیت گیاهی، آترازین را در مزارع ذرت شیرین استفاده نکنید.
هنگام استفاده از آترازین، اگر مایع در اثر باد یا استفاده نامناسب از بین برود، می تواند باعث زردی یا پیچ خوردگی برگ ها در هندوانه، خیار، لوبیا، هلو، صنوبر و درختان عناب همسایه و در موارد شدید، ریزش برگ شود. محصولاتی مانند گندم، برنج، اسفناج، خیار، هندوانه، گوجه فرنگی، کلم، گل کلم، کلم پیچ و کلزا به آترازین حساس هستند.
در خاک، اگر بقایای آترازین بیش از 0.080 میلی گرم در کیلوگرم باشد، رشد کلم به طور قابل توجهی مهار می شود. اگر از 0.104 میلی گرم بیشتر شود، رشد کلم غیر طبیعی خواهد بود. و اگر از 0.081 میلی گرم تجاوز کند، رشد مستقیم برنج ژاپونیکا با بذر- غیر طبیعی خواهد بود. به عبارت دیگر، حتی کوچکترین مقدار باقیمانده آترازین در خاک می تواند مشکلات رشدی را برای این محصولات حساس به آترازین- ایجاد کند.
برخی از محققان مقاومت گیاهان و سبزیجات را به آترازین به چهار دسته تقسیم می کنند:
محصولات بسیار مقاوم: ذرت، سورگوم و نیشکر.
محصولات نسبتاً مقاوم: آفتابگردان، کرفس، کلم و تنباکو.
محصولات با مقاومت ضعیف: فلفل، گندم، سویا، کتان و جو.
محصولات بسیار ضعیف مقاوم: خیار، هندوانه، هلو، ارزن و برنج.
بر اساس شرایط محلی، هنگام چرخاندن محصولات زراعی و استفاده از آترازین برای کاهش یا جلوگیری از تلفات غیر ضروری، می توان توجه دقیق و احتیاط را به کار برد. به طور گسترده ای در صنعت شناخته شده است که رواناب یا شستشو از کاربردهای آترازین می تواند آب های زیرزمینی و منابع آب اطراف را آلوده کند. گزارش های منفی در مورد آترازین در اروپا و ایالات متحده نیز گزارش شده است، با گزارش هایی از اثرات قابل توجهی بر تولید مثل قورباغه به دلیل آلودگی آب و اثرات سلامت انسان.
چگونه می توان از اثرات مضر باقی مانده آترازین جلوگیری کرد؟
1. خاک را عمیق کار کنید. با چرخاندن آن با یک گاوآهن عمیق شروع کنید تا بقایای آترازین را از سطح خاک به زمین زیر منتقل کنید.
2. برای تسریع تجزیه آترازین باقیمانده از کود زیستی و کود{1}}به خوبی پوسیده شده استفاده کنید. پس از استفاده دو تا سه بار خاک را بچرخانید.
3. ابتدا به سورگوم یا پیوند درختان میوه تغییر دهید. با این حال، هنگام کاشت درختان میوه، ریشه ها را با پودر ریشه زایی درمان کنید تا رشد ریشه جدید تسریع شود.
4. ضدعفونی خاک را با ضدعفونی خاک ترکیب کنید تا از بیماریهای ریشه منتقله از خاک جلوگیری کنید. برخی از آزمایشها نشان دادهاند که تصفیه خاک با دی کلرودیفنیل متان میتواند آسیب باقیمانده آترازین را نیز کاهش دهد.
5. استفاده از کود نیتروژن آمونیوم نیز می تواند آسیب آترازین به محصولات را کاهش دهد.
