چگونه برای طبقه بندی حشره کش ها توسط منبع

چگونه به طبقه بندی حشره کش ها توسط منبع

می توان آن را به این تقسیم کرد:

(1)Inorganic and mineral Insecticidess. مانند آرسنات سرب، آرسنات کلسیم، فلوروزیلیکات سدیم و امولاسیون روغن معدنی. چنین حشره کش هایی به طور کلی اثربخشی پایینی دارند و به راحتی می توان باعث سمیت فیتو توکسی به محصولات کشاورزی شد، در حالی که آرسنیک برای انسان بسیار سمی است. بنابراین بیشتر آن ها از زمان استفاده گسترده از حشره کش های مصنوعی آلی از بین رفته اند.

(2)حشره کش های گیاهی تولید شده توسط تولید کنندگان حشره کش. حدود ۱۰ گونه گیاه در جهان وجود دارد که کم و بیش برای حشرات بی جان هستند. به طور گسترده ای استفاده می شود پیرتروم، تاک ماهی و تنباکو. علاوه بر این, برخی از گیاهان نیز حاوی مواد فعال شبیه به هورمون نوجوانان, هورمون precocious, و ecdysone. به عنوان مثال کمپتوثسین جدا شده از پوست ریشه، پوست یا میوه Camptotheca اثر استریل قوی بر کاترپیلارهای کاج ماسون دارد.

(3) حشره کش های مصنوعی آلی تولید شده توسط تولید کنندگان حشره کش. مانند ارگانوکلرین DDT، 666، endosulfan، toxaphene و غیره، DDT، 666 دو حشره کش با خروجی بزرگ و کاربرد گسترده بودند، اما به دلیل تجمع آسان آنها در موجودات، از دهه 70 قرن 20 از ابتدای دهه 1990، آن را در بسیاری از کشورها ممنوع یا محدود شده است؛ بیش از 400 رقم ارگانوفسفور پاراتیون، تری کلرفون، دیمتوات، و غیره، و خروجی رتبه اول در میان حشره کش ها؛ کاربامات کاربامیک اسید , کاربوفوران, و غیره; pyrethroids مانند فنوالرات, deltamethrin, و غیره;

(4) حشره کش های هورمون حشرات. تولید کنندگان حشره کش مانند انواع هورمون های نوجوانان، آنالوگ های pheromone و غیره (به حشره کش های هورمون حشرات نگاه کنید).

مکانیسم عمل چند حشره کش سنتی، مانند امولسون های روغن معدنی، عمدتاً بر روی سطح بدن عمل می کند، در حالی که اکثریت قریب به اتفاق حشره کش های مصنوعی آلی وارد بدن آفت ها می شوند، واکنش های فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی طبیعی را در بخش های خاصی تداخل یا از بین می برند. راه ورود به بدن بیماری، برخی با غذا وارد دستگاه گوارش می شوند و با غذا وارد دستگاه گوارش می شوند، به داخل خون نفوذ می کنند، برخی اپیدرم را می گذرد و برخی از آن ها از استوماتا و ناهنچه عبور می کنند. تخریب دارو و از دست دادن ویرولانس آن، اما برخی داروها برای بالا بردن ویرولانس فعال می شوند و داروهایی که تخریب نشده اند (یا ترکیبات فعال شده) به دلیل مکانیسم های مختلف عمل، مانند عمل بر روی سیستم عصبی یا در تنفس داخل سلولی و سوخت و ساز بدن، نقش سمی در بخش های خاصی ایفا می کنند.